Dicht, dichter, dichtst! Dien hier jouw poëzie-tekst in opdat jouw werk in de volgende editie kan verschijnen. Bevrijd je innerlijke Shakespeare en dien een dichtstuk in dat je graag zou willen delen! Je mag kiezen of jouw inzending al dan niet anoniem wordt gepost :)

Lees hier alvast wat anderen schreven!

Als ik opnieuw geboren zou worden
dan kom ik terug als een vulpen


Als ik opnieuw zou worden geboren,
dan kom ik terug als een vulpen.
Zodat jouw diepste gedachten
door mijn lichaam zouden vloeien.
En je warmste verlangens langs
mijn mond hun huis konden vinden.
‍
Mijn wangen, scherp en koud.
Jouw vingers, warm en teder.
En het bloed dat jij in je handpalm houdt,
zal bij mij in een pikzwarte roet veranderen.
Klik, en je drukt op mijn hart.
Klik, en ik trek me terug.
Klik, en je houdt mij op je lip.

Mijn lichaam dat leeft voor jouw herinnering.
Mijn vlees dat zich op de wereld legt.
Ik duw mijn liefde op de grond en fluister:
“Onthoofd mij, onthoofd mij.
En prop in mij een nieuwe ziel,
want de oude is op.”
Want jij moet mij herstellen.
Want jij moet mij herstellen.
‍
Want jij vult mij, met nieuw leven.
En in de inkt van elke zin,
zal jij jezelf kunnen zien.
En in de vorm van elk woord
zal jij een taal verzinnen.
En in de vorm van elke letter,
zal jij jezelf doen lachen.
‍
Mijn verhaal zal niet mijn einde zijn.
Want wanneer jij niet zal kijken,
zal ik mij over je hart verspreiden
en tot diep in je binnendringen.
Tot jouw vezels mijn kleur dragen.
Tot ik van jou en jij van mij bent.

door: anoniem
‍

Zoals de dag komt, gaat ze

vijf huizen van het mijne staat
een bank, en op die bank
drie gasten, beetje scheef
tegen het hout aan geleund maar
verder content, denk ik,
of toch, tevreden, zo
windstil

ze dragen mutsen zoals
gasten doen en zeggen
elk om beurt, alle drie
één zin, exact een 
ademhaling lang, waarna ze
knikken, alle drie
best wel tevreden, of
zeker toch, content

met de gang van de wereld,
want die slentert, noch rent
voor mensen die hun mutsen dragen zoals
gasten zoals zij, tussen hun vingers
rood gesmeul, tegen
de koude daarvanbinnen
en hun binnen fier langs buiten
voor de kou van buitenaf

in hun groen en wit aan straten
spelen zij dagelijks thuismatch 
met de groeten van passanten
jonge trappers op pensioen
passen blikken van de 
honden met hun mannen, en de
buggy's met hun moeders,
met hun ogen, links naar rechts,
als losse trappen, nooit in doel
maar altijd raak
‍

door: anoniem
‍

Je inzending is verzonden!
Oeps! Er liep iets mis bij het verzenden...