Wokeuplikethis*

Thomas De Proft, alias Tweede Dag, is 24 jaar en woont in Brussel. Daar houdt hij zich bezig met muziek en volleybal, maar geeft hij ook full-time les economie, wiskunde en Nederlands in de derde graad.

Wat is je levensdroom?

Ik heb altijd heel grote dromen gehad en die kon ik dan heel gekwantificeerd uitleggen: ‘ik wil dat podium gedaan hebben, ik wil zo veel geld verdiend hebben, ik wil zo veel kinderen gemaakt hebben’. Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik gewoon peace of mind wil. Ik wil echt kunnen genieten van de leuke momenten die ik heb met vrienden en familie. Iets dat altijd in mij opkomt, is dat ik later graag mijn muziek aan mijn kleinkinderen zou willen tonen. Dan zou ik met heel veel trots in mijn hart kunnen zeggen: ‘dít heeft opa gemaakt’.


Wil je ook slapend rijk worden?

Ik zou nooit slapend rijk willen worden in termen van geld. Voor alles wat ik bereik, wil ik wel gewerkt hebben. Het zou spijtig zijn als ik zou voelen dat ik alles in mijn slaap zou hebben gedaan. Ik denk ook niet dat er zoiets bestaat als slapend rijk zijn, maar ik denk wel dat ik ga kunnen slapen eens ik rijk ben (lacht).


Als muzikant, droom jij over muziek?
‍
Ik droom eigenlijk heel veel over muziek, maar muziek is ook de reden dat ik soms niet slaap. Omdat ik er constant mee bezig ben. Ik rap daar trouwens veel over, dat ik ‘een nacht weer niet geslapen’ heb. En al ben ik een nachtraaf en hou ik van de nacht verkennen, moet ik ook slapen om chaud te zijn om te werken. Want er zijn dagen dat ik echt weinig slaap en dat ik danin de studio zit en na een uur al voel dat het niet lukt. Ergens is dat ook een contradictie want ik vind het juist cool om te rappen over dat ik ’s nachts niet slaap, maar creatief bezig ben: ‘two o’clock, making music, what the hell are you doing’? Ik zeg ook altijd dat ik wel zal slapen als ik dood ben.

Zou jij jezelf omschrijven als een dagdromer?
‍
Absoluut. Ik heb ook het gevoel dat ik eigenlijk nooit leef in ‘het nu’. Dat klinkt misschien super negatief, maar zo zie ik het niet. Leven in het moment is iets wat ik nu niet doe om het later wel te kunnen doen, if that makes sense? Toch denk ik ook wel dat ik later terug ga kijken op deze tijd en zal beseffen ‘damn, ik was zo fucking gelukkig’.Ik heb het gevoel dat die dagdromen zowel positief als negatief kunnen zijn. Dan denk ik what if it doesn’t work out, snap je? Mijn ergste nachtmerrie is dan ook vergeten worden. Op mijn tachtigste in mijn bed liggen en denken ‘damn, had ik maar meer gedaan, had ik maar meer dingen aangepakt’.

Hoe ziet je ideale slaapplaats eruit?

‍Donker (lacht). Met het getik van regen op de ruiten, al gaat dat ook both ways. Ofwel wil ik slapen in een rustige omgeving met zachte regen of muziek op de achtergrond, ofwel wil ik slapen omringd door complete chaos. Want dat kan ik ook. In de blakke zon en met luid lawaai rondom mij zou ik alsnog kunnen slapen. Ik ben vaak ook heel bang om alleen te zijn. En dan denk ik van: ‘al is er maar geluid, I’ll never be alone’. Op het einde van mijn avondroutine moét ik ook altijd een video hebben gekeken. Dat heeft ook iets te maken met ADD, daar heb ik ooit eenartikel over gelezen. Dat je eigenlijk een bepaalde schuld voelt als je gaat slapen. Dat je denkt ‘damn, ik heb nu mijn free time en ik ga die opgeven door te slapen’. Vroeger zei mijn mama altijd ‘je bent zo moe, waarom slaap je nu niet gewoon’, waarop ik antwoordde, ‘maar dan is het al morgen en dan moet ik naar school’. Een dag afsluiten, die angst van ‘another day down the drain’, daar heb ik het heel moeilijk mee. Ik moet echt in slaap vallen van muziek, een video of whatever… dat is eigenlijk super ongezond. 

‍Zijn er dromen die je het meest bijblijven?
‍
‍Als kind droomde ik vaak dat ik naakt was op de speelplaats - dat was niet bien. Maar ik heb dat opgezocht en blijkbaar betekent het dat je je gezien voelt of je voor iets schaamt. Meestal zijn de dromen die me bijblijven wel seksueel. Dat kan iemand uit mijn omgeving zijn die ik dan zie, waarna ik denk van ‘ah ja, last night we had sex in my dream’. 

‍Is het dan ook slechte seks?

‍Slechte seks? Ik heb nooit slechte seks in mijn dromen. Het blijven altijd wel leuke dromen, alhoewel je je soms kan afvragen waarom je in je droom seks hebt gehad met iemand die je eigenlijk heel goed kent of iemand waarmee je het normaal niet zou doen. 

‍Kan je je wekker eens beschrijven?

‍Dat is de standaard wekker van een iPhone. Eigenlijk zou ik liever opstaan met muziek, maar dan zou ik de muziek verpesten. Dat is overigens ook een ding waar ik al vaker over te horen heb gekregen van mensen die bij me slapen: dat mijn wekker veel te luid staat. Ik hoor achteraf dan viavia van vrienden dat ‘ze het leuk vond om bij u te slapen’ - ik praat dan over dames - ‘maar die wekkers in de ochtend’ (lacht). En dan denk ik:‘damn, is that what you remember from last night’? 

‍Wanneer heb je nog eens een nachtje over iets geslapen? Over welke beslissing ging het toen?

‍Ik ben nooit de persoon geweest die een nachtje over iets sliep. Ik weet nog dat ik het vroeger had uitgemaakt met mijn vriendin en dat ik tot mezelf zei ‘denk daar nu eens logisch over na’. Toch móést ik het doen vooraleer ik ging slapen. En dat is iets wat ik nu wel meer en meer leer, dat inzicht van ‘erover gaan’. Maar het is niet dat ik er een nachtje over slaap. Ik heb mijn beslissing gemaakt in de avond. In de ochtend zal ik die misschien genuanceerder kunnen brengen, maar ik heb wel beslist de dag voordien.  

‍Op wie of wat zijn wij als cultuur nu aan het slapen?

‍De impact van ChatGPT en technologie op onze leerlingen! De leerlingen melden dat zelf. Tegen mij zeggen ze ‘meneer,ik ben fini, zonder ChatGPT kan voor mij niks’. En dan denk ik tot mezelf: what are we doing? Die technologie, ik ga de laatste zijn die zal zeggen dat het slecht is, maar dat moet echt keihard gereguleerd worden, dat is echt niet oké. Dat. Daar slapen we op.

Wat is je levensdroom?

Misschien om zo veel mogelijk mensen te kunnen raken met iets waar ik aan heb meegewerkt. Voor mij gaat het over de muziek en de emotie en de gevoelige snaar kunnen raken. Daar hoef ik totaal niet als hoofdpersoon in te zitten. Ik ben bijvoorbeeld heel blij om in een band te kunnen spelen en dan een breed publiek daarmee te kunnen bekoren. Het gaat echt wel over die mensen kunnen meepakken in uw verhaal. In die zin is mijn levensdroom dan misschien om het op een grote schaal te kunnen doen, maar wel nog steeds heel gelukkig te blijven al doende, tussen die enorme explosie die gebeuren kan. Ook om de rust te kunnen bewaren al doende, want dat is soms moeilijk als het heel hard gaat.  

Hoe ziet je ideale slaapplaats eruit?
‍
Voor deze tijd, een plaats met wat koelte en een goed hard bedje: een stevige matras met een goed doorzakkend hoofdkussen. Het hoeft ook totaal geen dik dons te zijn. Gewoon ergens waar dat ik weet ’het is hier veilig, ik lig hier safe’. Ik luister vaak ook veel muziek voor de nachtrust… en eigenlijk is dat echt een superslechte gewoonte. Want wat ik meestal doe, is oude liveopnames uit de beginperiode van mijn eerste band LupaGangGang herbeluisteren. En dat is keileuk, want dat is keientertainend. En ook altijd verrassend, want dan besef ik wel ‘shit, we waren niet slecht voor onze leeftijd’. Maar dat is eigenlijk niet goed, want zo kan ik niet inslaap vallen. Dan ben ik gewoon de hele tijd dopamine aan het krijgen. Ik moet daar echt iets beters op verzinnen.

Welke rol speelt nachtrust dan voor jou in het creatief proces?
‍‍
Ik merk eigenlijk steeds vaker dat ik meer mijn best moet doen om voldoende nachtrust te hebben. Ik heb onlangs zo’n standaardtimer op mijn gsm ingesteld, die de nodige uren aan slaap zou geven. Dat is nog niet echt aan het helpen, maar het geeft al een indicatie van wat ik meer moet halen. Ik heb dat wel gewoon gemerkt de laatste tijd. Mei was echt “May”-hem: er was veel drukte, van hier naar daar, shows in het buitenland enzovoort… en dus heel weinig slaap. Dat heeft een beetje gezorgd dat het begin juni echt ‘too much’ was. Dus heb ik wel steeds meer en meer door wat dat wil zeggen. Slaap doet enorm veel voor uw creativiteit, voor uw alertheid in de ochtend, maar ook gewoon uw algemene energieniveau. Want ik heb wel echt mijn acht uur slaap nodig. Ik moet er meer en meer bewust mee omgaan, maar het is nog een zoektocht. Want ik ga ’s avonds ook vaak naar concerten. En dan blijf ik soms te lang plakken op café. Ik ken ook te veel volk in Brussel, dat is wel gevaarlijk soms.Gelukkig ben ik niet iemand die dat echt nachten lang nog moet doorwerken aan iets. Tenzij het moet of er een deadline is (lacht). Allé, ik ben geen student meer (lacht). Normaal kan ik voor mijzelf echt goed zeggen van ‘oké het is nu twaalf uur, nu rond ik het af’.
‍
Zijn er dromen die je het meest bijblijven?
‍
Ik ben een dromer die bijna iedere avond wel iets beleeft. Een jaar geleden ben ik peter geworden van een petekindje, Olivia. Daar heb ik al een paar keer over gedroomd. En hoewel ze het eigenlijk nog niet kan, heeft zij al in mijn dromen gepraat, onlangs nog in het Engels zelfs. Ik was daar zo van onder de indruk. En ja, wat wil dat dan zeggen? Dat ik daar misschien veel van verwacht? Dat kan wel, want het is ook een veelbelovende kleine. Ze zit vol energie en levenslust, which is great. Dus het zijn dat soort zaken, niet bepaald veel patronen die in mijn slaap terugkomen. Behalve dan wel de muziek, de bands… dat houdt mij wel bezig. Maar dat zijn meestal wel echt leuke dingen. Er gaat gelukkig niet zo veel fout in mijn dromen.
‍
Weet je nog wat je vannacht hebt gedroomd?
‍
Toevallig wel. Het had eigenlijk ook te maken met vandaag. Want vandaag hebben we twee shows met Kaat, eerst in Gent en dan in Lommel, dus het gaat echt een heel traject zijn. En mijn droom had ook te maken met onderweg zijn: dat ik met een hele groep muzikale vrienden in America een boot had gepakt terug naar waar wij vandaan kwamen. Alleen had ik door dat niet iedereen mee was, dus vroeg ik overal na van ‘is dat normaal dat niet heel de groep mee is of weet iedereen dat wij nu zijn vertrokken’? En als antwoord kreeg ik een chille ‘ja, ja’, maar ik voelde mij toch wel een beetje de bezorgde vader van de groep. Ik weet ook niet wat dat dan wil zeggen. Ik ben wel meestal iemand die zich in een groep nogal snel verantwoordelijk kan voelen. Dat is iets dat ik vaak merk, ook binnen de bands, dat ik mij nogal snel kan aantrekken als iemand zich niet goed voelt. Of als er een geschil is, dat ik het wil oplossen. Het is misschien eerder ook dat ik mij de laatste tijd soms zorgen maak, van ‘shit, ik mag ook niet té veel hooi op mijn vork nemen’.
‍
Ben je een dagdromer?
‍
Ik heb wel vaak conversaties met mezelf. Zoals iedereen, denk ik (lacht nerveus). In die zin ben ik wel een dagdromer, want ik ga niet echt uit de room door weg te dromen. Ik ben wel iemand die veel overpeinzingen heeft over bepaalde zaken, maar dan voer ik vooral veel gesprekken met mezelf. Dat is dan de manier waarop ik dingen verteer.

Wat is je ergste nachtmerrie?
‍
De veralgemening van haat en racisme, díe shit. Dat dat nog veel meer wordt genormaliseerd vandaag. Daar wil ik zo ver mogelijk van wegblijven. Ik ben niet iemand die veel schrik heeft van spinnen. Dan gaat mijn angst eerder over het maatschappelijke, over de algemene tendens in de wereld en de ruk naar rechts. Dat dat steeds harder wordt gepusht en zelfs het nieuwe normaal wordt hier in onze westerse landen. Ik heb gelukkig niet echt nachtmerries over mijn shows. Dat ik mijn kleren vergeet of dat alle snaren van mijn gitaar springen. Ik weet ook wel dat zoiets gefixt kan worden, dus heb ik daar echt geen stress over. 

‍Op wie of wat zijn wij als cultuur nu aan het slapen?

Veel zwarte muziekgenres, waaronder hiphop, R&B, soul… Nochtans hebben we veel talent in België. Leblanco, één van de grootste rappers, wordt bijvoorbeeld nergens op de radio gedraaid. Underground-gewijs zijn er zo veel jonge mensen bezig, ook met genres als elektronische muziek, waar echt geen aandacht voor is. Dan zou ik graag een nieuw soort platform willen zien dat dat ook mee in de verf zet. Ik weet wel dat BRUZZ dingen doet en de VRT probeert, maar een zender als StuBru… Sorry, maar dat is echt wel jammer, dat is eigenlijk gewoon MNM aan het worden, want die draaien gewoon dezelfde soort muziek. Terwijl zij vroeger wel écht alternatieve muziek pushten. Je weet ook dat veel mensen dat toen apprecieerden en ergens is dat dan allemaal veranderd. Er is gewoon een platform nodig dat ook breed wordt gedragen vanuit een grotere instantie die opkomend talent in de kijker durft te zetten. Want ik weet zeker dat daar keiveel publiek voor is. Dat is er honderd procent. Het is gewoon kwestie van zoiets op te richten en uw schouders onder te zetten.